ای نور رحمت و عشق خوش آمدی به دنیای ما ای کاش که لیاقت دوستیت را داشته باشم

ای مظهر همه خوبی ها و عدالت خداوندی ای زاده شده در پاک ترین مکان در این عالم هستی

ای که عشقت عشق و خشمت خشم است

خوشا به حال فرزندانت که از پاکترین پدر دنیا و برترین و پاکترین مادر دنیا زاده شده اند

از تو میخواهم که کمی از آن عشق حقیقی و پاکی که در درونت است را به من هدیه بدهی تا شاید

از زندگی ام ثمری برده باشم

یا مولا مرا دریاب و همه دوست دارانت را و همه عاشقانت را یاری کن نگذار تنها بمانیم .

 خوشا به حال پدر و مادرت که خداوند بهترین ثمره زندگی را به آنها عطا کرد

ای کاش میشد انقدر خوب باشیم و پاک باشیم که در آن کهکشان زیبایی که بهترین بندگان خداوند

هستند حضور داشته باشیم و از انسان بودن خود لذت ببریم

حال که نمی شود پس لااقل خدایا تو ما را ببخش و آقا جانم شما هم ما را تنها نگذار

ای بی همتاترین مخلوق خداوندی دوستت دارم

مولا جان تولدت مبارک

روز پدر بر همه پدران واقعی و مهربان عاشق فرزند و همسر و خانواده مبارک باد

انشاء الله سالهای طولانی زنده و سلامت و سرافراز باشید در کنار خانواده

یا علی مدد

وقت رفتن

دل بریدن

لذت از خود گذشتن 

طعم بارون لمس عشقُ

تو رو چون همیشه داشتن

پشت این فاصله ها

گریه ها تو جا بذار

فاصله است تشنگی ها

طعم بارون بیار

سهم دلتنگی تو

تپشهای قلب من

واسه آروم شدنت

دل به آسمون ببند

بهار زندگیتان همیشه سبز و زندگی بهاریتان قرین الطاف ائمه معصومین (ع) باد

..............

از صبا نکته ای از خاطر یار بیار

ببر اندوه دل و مژده دیدار بیار

نکته ای روح فزا از دهن دوست بگو

نامه ای خوش خبر از عالم اسرار بیار

آفتاب مهربانی !

سایه تو بر سر من

ای که در پای تو پیچید ساقه نیلوفر من

با تو تنها با تو هستم

ای پناه خستگی ها

در هوایت دل گسستم از همه دلبستگی ها

در هوایت پر گشودن

باور بال و پر من باد

شعله ور از آتش غم   خرمن خاکستر من باد

ای بهار باور من

ای بهشت دیگر من

چون بنفشه بی تو بی تابم   بر سر زانو سر من

بی تو چون برگ از شاخه افتادم

زرد و سرگردان در کف بادم

گر چه بی برگم

گر چه بی بارم

در هوای تو بی قرارم

برگ پاییزم   بی تو می ریزم

نو بهارم کن   نو بهارم

ای بهار باور من

ای بهشت دیگر من

چون بنفشه بی تو بی تابم

بر سر زانو سر من

الهی

به بزرگواری و بخشایشت و به قدرت و جبروت بی انتهایت

ما را حیاتی ده در کمال سلامت و رزقی به نهایت جود و کرمت

در آستانه این سال نو زندگانی ما را قرین سعادت و نیکبختی فرما

و توفیق بندگی خالصانه ات را بر ما ارزانی دار

آمین یا رب العالمین

سلام به همه دوستان عزیزم

لبخند تو خلاصه خوبی هاست           لختی بخند خنده گل زیباست

ببخشید که انقدر دیر آپ کردم و دیر بهتون سر زدم مشکلی داشتم که البته هنوز هم حل نشده و فقط خداوند می تواند این مشکل را حل کند و البته دعای شما عزیزان بسیار باعث خوشحالی من خواهد شد شاید که خداوند به آبرو ی شما این مشکل را حل کند .

برای همه شما عزیزان سالی سرشار از خوبی و خوشی و سعادت و خوشبختی را آرزو دارم و امیدوارم که هیچگاه خداوند را از یاد نبرید که مظهر همه محبت هاست و عشق حقیقی هم اوست باشد که هم ما از سربازان آقا امام زمان (عج) باشیم

به امید خوشبختی و شادی برای همه در پناه خدای مهربان باشید

التماس دعا

یا حق و علی (ع) یارتان  

بیا به خانه آلاله ها سری بزنیم

ز داغ با دل خود حرف دیگری بزنیم

به یک بنفشه صمیمانه تسلیت گوییم

سری به مجلس سوگ کبوتری بزنیم

شبی به حلقه درگاه دوست دل بندیم

اگر چه وا نکند، دست کم دری بزنیم

تمام حجم قفس را شناختیم ، بس است

بیا به تجربه در آسمان پری بزنیم

به اشک خویش بشوییم آسمان ها را

زخون به روی زمین رنگ دیگری بزنیم

اگر چه نیت خوبی است زیستن اما

خوشا که دست به تصمیم بهتری بزنیم

آن سوتر از رویا                   

کسی از چهره ام هرگز نمی فهمد

که من هم شعر می گویم                 

کسی هرگز نمی داند

که در ذهن شلوغ من            

کمی آن سوتر از یک مشت رویای غبار آلود

هزاران شعر در خواب است                  

کسی هرگز نمی داند

که شعر من . پرستویی است در                

زندان تن . محبوس

و پرواز و رهایی آرزوی اوست                

مباد آن روز

که ذهن من               

به گورستان اشعارم بدل گردد

مباد آن روز               

پرستویی برای لحظه ای بی آشیان گردد

پرستوهای شعرم را                   

خودم آزاد خواهم کردم

به سوی آسمان دفترم پرواز خواهم داد

و رویای غبار آلود خود را                

سبز خواهم ساخت .

 * شهادت مولا علی (ع) را به تمام عاشقان آن حضرت

تسلیت عرض میکنم *

نی لبک . امشب بیا زاری کنیم

تا فلک . آوای خود . جاری کنیم

نی لبک . امشب غم . طغیان نمود

خانه ی قلب مرا ویران نمود

مرهم زخم دل زارم تویی

روشنی بخش شب تارم تویی

راوی حال بد مجنون تویی

از جدایی از جفا ... دل خون تویی

با نوایت غم زدل پر می کشد

جام مستی را دلم سر می کشد .

یا علی

در یک بهار سبز خوشایند می رسی                           یک روز در اواخر اسفند می رسی

وقتی که دسته دسته کبوتر به اذن عشق                       از آسمان فرود بیایند می رسی

از نسل ارتفاعی و از پشت آسمان                        بی هیچ واسطه به خداوند می رسی

در این سکوت سرد تو را داد می زنم :                   پس کی به داد مردم دربند می رسی ؟

تا یازده ستاره بر این. بر شمرده ام                        با این حساب به عدد چند می رسی ؟

از پشت روزهای مه آلوده ی زمین                      می بینمت که با گل و لبخند می رسی

بدرگاه کبریا و عظمت پروردگار سپاس و ستایش میگذارم که ذات لایزالش ازلیست و ازلیت بی ابتدایش لایزال و جاویدان است .

فرمان آن است که او فرموده و تدبیر آن است که او تقدیر کرده است .

با جریان زمان آن لحظه فرا خواهد رسید که بنده ای بسوی خداوندگار خود بازگردد و در پیشگاه الوهیت از آنچه گفته و کرده باز گوید .

پیداست که نیکوکاران به نیکوکاری خویش پاداش خواهند گرفت و مردم ستمکار و گناه کرده به سزای ستم و گناه خود خواهند رسید .

در آن روز کس را به کسی پناه و از کسی کمک نماند . پس آنچنان سپاس و ستایشش گوئیم با اعمال خود که عمر ما در ادای سپاس و ستایش وی بسر رسد و رضایت و عنایت او هر چه بیشتر و بیشتر بهره ما گردد .

الهی حمد و ثنای بی پایان ما سزاوار تست و این توئی که حمد و ثنای ازلی و ابدی را سزاواری .

ما را در زیباترین اسلوب ها به صورتی زیبا آفریده ای و نعمت بی دریغ خویش را به ما ارزانی داشته ای .

بندگانی خاص همچون پیامبران و امامان آفریدی و رنجها را در زندگیشان گذاردی و دشمنانشان آنچنان زیادند که تا قیامت آنها را پایانی نیست آنها بهترین ستایش کنندگان تو اند با وجود همه سختی هایی که در عمر پر برکت خود داشته اند .

ترا سپاس می آورم با آن لغت که فرشتگان مقرب و معصوم بدرگاه تو سپاس و ستایش می آورند . ما را نیز یاری کن تا از گناه و رخوت فاصله گیریم و از غضب و انتقامت ایمن گردیم و سرنوشت ما را بجوار رحمتت بازگردان .

ما را با شهدائی که در راه رضای تو بخاک و خون غلطیده اند همسایه و همخانه فرما .

حمد و ثنای بی پایان و شکر و سپاس بیدریغ سزاوار ذات بی همتای توست .

درغروب تلخ آدینه

می گشایم حیران

تا تو از عمق سیاهی ها

مژده ی خاک قدمهایت را

به دل مرده ی من بازدهی

شاید این راز شگفت ، درد پژمردگی لاله ی سرخی باشد

کز غم دوری تو ، بی صدا می میرد

تو بیا تا دل من زخمی خنجر نشود

عدل تو داد مرا خواهد داد

انتظار تو مرا خواهد کشت

عاقبت دریک شب ازشبهای دور

کودک من پا به دنیا مینهد

آن زمان برمن خدای مهربان

نام شورانگیزمادر میدهد

بینمش روزی که طفلم همچو گل

درمیان بسترش خوابیده است

بوی او چون عطرپاک یاسها

درمشام جان من پیچیده است

پیکرش رامی فشارم دربرم

گویمش چشمان خود را بازکن !

همچو عشق پاک من جاوید باش

درکنارم زندگی آغازکن !

 ~~~~~~~~~~~~~~~~

می گویند گریه دل را صفا می بخشد

بیائید با هم بگرییم

بگرییم به دشت های ارغوانی شهادت .

به زمین های منقش از شنگرف

خون کودکان و جوانان وزنان شهید .

این قطعه ، شعر نیست .

سوگنامه است

سوگی برای اشک دختران کوچک تنها مانده

اشکی برپای مادران درخون نشسته .

بیائید با هم بگرییم .

بگرییم وهایهای بگرییم .

شاید هق هق گریه ، تسکینمان بخشد .

شاید گریه آراممان کند .

اشک ها را نباید فرو خورد که باید بی دریغ نثار کرد .

فاطمه (س) جان به یاد تو مینویسم که فرشته پاک خداوندی .

ای برتر از همه

ای بهترین بهترین ها

ای مظهر پاکی که زیبا ترین واژه همان پاکیست

تو را به پاکیت قسم

تو را به بزرگیت در محضر خداوند قسم

بندگان خالقت را یاری کن

ما را که در فراموشی خود گم گشته ایم

دریاب

ای بانوی دو عالم

ای بهتر از همه

ای مظهر همه زیبایی ها

ای که نامت قلب ها را به لرزه می اندازد

نمی دانم چرا هرگز به خود اجازه ندادم

ازحضور گرمت چیزی بخواهم

زیرا آنقدربزرگی

که زبانم از خواستن قاصر است

حرفی برایم نمی ماند

وقتی می بینم که بزرگ ترین انسان هر دو عالم

چه بر سرش آمده

دیگر من که آنقدر گنه کارم

و پراز خطاهای بزرگ و کوچک

که همیشه در حال تکراراست

این جسارت است که

از تو ای بانوی من چیزی بخواهم

تو خود میدانی که دردم چیست

و اگر لایق باشم

شفاعتم را در درگاه خداوند خواهی کرد

فقط میتوانم جسارت کنم

و بگویم

ای فاطمه (س) جان

کمکم کن تا از گناه فاصله بگیرم  

یاریم کن ای مظهر مهربانی و رحمت

ای مظهر پاکی

ای پاک ترین پاک ها

ای که واژهء پاکی از تو معنا پیدا میکند

یاریمان کن تا از

خودت و خاندانت فاصله نگیریم

ای بهترین ...

ای که همه هستی به خاطرتو خلق گشته

یاریمان کن

آمین

گاه آنوقت که شب میرسد تازه زراه

من زخود می پرسم : کی توانم بردن پی به این راز بزرگ ؟

گاه آنوقت که باد میکشد زوزه زدرد

من زخود می پرسم          کی توانم بردن پی به این حال نزار

گاه از خود می پرسم

دردهای این خلق می رسد روزی سر؟

یا که کار دنیا کی رسد برآخر؟

یاد من هست که یکبار به مادرگفتم:

زندگی کردن چیست ؟

- ...

پاسخم هیچ نداد .

شاید این هیچ همان معنی پنهانی مرگ است در وهم

شایدم هیچ نباشد همین بود ونبود است

خلاصه شده درمشتی خاک

که نیامد مادر      دلش از سوز بگوید با من

« زندگی مردابیست آب گندیده در آن »

یا رب بطلب این بنده ناچیزت را

میترسم بمیرم و حسرت دیدار خانه ات بر این دل تنهایم بماند

السلام علی قلب زینب الصبور

درغروب تلخ آدینه

می گشایم حیران

تا تو از عمق سیاهی ها

مژدهء خاک قدمهایت را

به دل مردهء من بازدهی

شاید این راز شگفت

درد پژمردگی لالهء سرخی باشد

کز غم دوری تو

بی صدا میمیرد

تو بیا تا دل من زخمی خنجر نشود

عدل تو داد مرا خواهد داد

انتظار تو مرا خواهد کشت

گفتم چرابه من تو عنايت نميكني

                                                                    گفتا تو ترك خيانت نميكني

            گفتم ضعيفم وشيطان قوي بود

                                                                  گفتا بهانه هست تو همت نميكني

هزاران هزار بار قسم خوردم نام تو را

قلبم ويرانه شده

ياري كن مرا

كه دلم ديوانه شده

دنيا دنياي فريب است و ريا

من را از اين همه غربت رها كن

نمي خواهم فريب كار باشم

پس محكوم شدم به تنهايي

و شكسته شدن

تنها تو مي تواني به اين بنده ناچيزت كمك كني

روح و قلبم شكسته و ويران شده

از اين همه ويراني نجاتم بده

شايد اين وجود نحيف ديگر طاقت نياورد

زير اين آوار غم ، و بشكند

تنهائيم بس بزرگ است و

بس حزين

سبب منم كه ميشكنم

اما حرفي نمي زنم